Allah, ağ atların gözləri qanmı,

Başları aşağı əyilmir daha,

Torpağın çəkdiyi acılardanmı

Otu da zəhərdir, yeyilmir daha?!

                               Müəllif

Min bir nəğməsi var saz üstə simin,

Sabaha bağlayır ömrü arzular,

Giriş qapısında könül evimin,

Gözlə görünməyən poçt qutusu var.

Haqq yenə mərhəmət göstərəydi kaş,

Yer ilə, göy ilə sirdaş olaydım,

Sağ ikən bu yurda layiq vətəndaş,

Öləndə qaraca bir daş olaydım.

Şöhrət fişəngində şanın nur saçıb,

Lütf edib, suçuna bir baxarmısan,

Sevdiyin gözələ telefon açıb,

Adsız yüksəklikdə ad çıxarmısan.

Arxamca atılan qarmağı qıran,

Tamah kəndirini kəsən balığam,

Adətimdi üzmək axına qarşı,

Köksünü şırnaqlar əzən balığam.

Mətin oğullara yurd alqış deyir,

Sərhəddə dayanan mərdlərə əhsən,

Yəqin yanılmaram, sərhəddən deyil,

Vətən sərhədçidən başlanır, desəm.

Hüsnündə gözəllik duyuram mən də,

Fikrin əzəlidir, sözün başıdır,

Üçrəngli bayrağı yelləndirəndə,

Külək Azərbaycan vətəndaşıdır.

Müəllif

Eyni açılmayır, sökülsə də dan,

Hər zaman yuxusuz, hər an oyaqdır,

Bir çiçək boylanır yol kənarından,

Solunca gözünü yummayacaqdır.