Siz mənə susmağı görməyin rəva, Hər şerim bir dünya səyahətimdir, Mənim kitabımı açmağa nə var, Mənim kitabımı örtmək çətindir.
Haqq neçə xatanı dilimdən tutub, Bir vaxtlar idrakı ən dayazmışam, Tanrı gecə-gündüz əlimdən tutub, Yazmaq öyrədibdi, mən də yazmışam.
Yazmışam bu olub ömrün vur-tutu, Misralar içində itməmişəm mən, Yazmışam... qələmin ucundan tutub, Vallah, ucuzluğa getməmişəm mən.
Arabir sıxlaşır qəlbimin çəni, Dərədə dəryadı, dağı tutacaq, Əkdiyim hərflər bitməsə, məni Qələmin-dəftərin ahı tutacaq.
Bir aqil biləni hey zaman-zaman Düşünsə cahilin beşi də bilməz, Nadanın ürəyi kar olduğundan Qəlbimin səsini eşidə bilməz.
Libaslar geysə də naxışı zərdən, Ağlı ilişdirib yıxar cahili, Naşı tərəziyə qoysa da hərdən, Sözün çəkisini söz əhli bilir.
Amma naşılardan çox danışdım mən, Onlardan dost olmaz şerlərimə, Mənim kitabımın nüsxələrindən Çatdırın Müşfiqə, Əli Kərimə.
Siz mənə susmağı görməyin rəva, Hər şerim bir dünya səyahətimdir, Mənim kitabımı açmağa nə var, Mənim kitabımı örtmək çətindir... |