Demirəm, dahiyəm, mütəfəkkirəm, Xəzan yarpağıdır yolumda kədər, Yeməyin dadını duya bilmirəm, Sözün ləzzətini duyduğum qədər.
Bir yandan açılır, bir yandan solur, Quruyan yenidən göyərəcəkmi, Sözün də butası, qönçəsi olur, Budaqda tumurcuq olduğu kimi.
Darıxdım, gülşənə yar gəlsin barı, Qələm həsrətini təzə-tər çəkir, Gülün şirəsini bal arıları Sözün şərbətini şairlər çəkir.
Dağa hər dırmanan zirvəyə yetmir, Kəlamlar göyərir dodaqlarımdan, Güllərin qoxusu burnumdan getmir, Sözlərin qoxusu qulaqlarımdan.
Yetsin ürəklərə qəlbimin səsi, Yeri də, göyü də alqışlayıram, Məni sevənlərə bir gül dəstəsi, Bir də söz çələngi bağışlayıram. |