Yanına çağırıb məni bir axşam, Söylədin: ay oğul dayanma gendə, Görürsən yamanca naxoşlamışam, Yanıma dərd bilən bir həkim göndər.
Anacan, sən elə sınıxmışdın ki, İynədən-dərmandan yoxdu bir fayda, Həkim göndərmirdim yanına sanki, Ümid göndərirdim mən həkim boyda.
Çəkdiyim əzabı kim görmürdü, kim, Bu dərd ağladırdı yaxını,yadı, Səsini üstünə qaldıran həkim, Əfsus ki, dərdinə "əl qaldırmadı".
Ölüm ayağında, son nəfəsində, Gözünü üzümə zilləyib dedin: Axır ki yanıma bu neçə gündə, Dərd bilən bir həkim göndərənmədin.
Ürəyim partlayır o vaxtdan bəri, Yamanca qıydılar canına sənin, Məni eşitməyən bu həkimləri, Allah göndərəcək yanına sənin.
|
