Gül açar baharda arzusu, kamı, Könlüm pərvaz edər quş tək uçanda, Dalaram röyaya bir qış axşamı, Açaram gözümü güllər açanda.
Yox olar şaxtalar qəm qarışığı, Səmadan torpağa şəfəq saçılar, Təbiət yandırar yaşıl işığı Dağların qoynuna yollar açılar.
Bir kimsə gizlətməz öz heyrətini, Durub şad-şalayın bu yaz səhəri Dinlərəm bulağın hekayətini, Boşalmır ürəyi payızdan bəri.
Bulud arxasından göz vurub düzə, Günəş qucaq-qucaq gül-çiçək ələr, Köçəri quşların vətənimizə Dəs-dəs nümayəndə heyəti gələr.
Çiçəklər səksənər hər sıçrayışdan, Nə sən unudarsan, nə mən sevinci, Qəfil üzə çıxar torpağın qışdan Gizli saxladığı çəmən sevinci.
Arabir könlümün kövrələn çağı Göyləri gözünü sıxan görərəm, Budağın üstündən düşən yarpağı Budağın içindən çıxan görərəm.
Köhnə dostlar kimi güllər görüşər, Sovuşar bir anda qəm də, kədər də, Doğum tariximiz üst-üstə düşər, Gələr ad günümə bənövşələr də.
...Gül açar baharda arzusu, kamı, Könlüm pərvaz edər quş tək uçanda, Dalaram röyaya bir qış axşamı, Açaram gözümü güllər açanda. |