Ay mənim dünyaya gəlməmiş oğlum,

Ay mənim dünyaya gəlməmiş qızım,

Siz Allah, deməyin çaşıbdır ağlım,

İstəyirəm sizə bir məktub yazım.

Mən unut deyirəm, ürək unutmur,

Daha ürəyimdən küsmüşəm, gülüm,

Ürəklə dostluğu, mehribanlığı

Qəzəb qayçısıyla kəsmişəm, gülüm!

Bir gözəl sevirdim üzü bahara,

Məni göyərdirdi yaz yağışları,

İlk dəfə duyurdum necə məsumdur,

Necə müqəddəsdir qız baxışları.

Yox, aça bilmərəm bu məktubu mən,

Bu məktub bir sual işarəsidir,

Həsrətdən toxunub ya ilmə-ilmə,

Ya da bir vüsalın nişanəsidir.

Yurdu viranədir o duyğuların,

Bir ümid bitirməz min ahım mənim,

Gözümün yaşıyla çətin yuyula,

Çətin bağışlana günahım mənim.

Sən canın, mənimlə rastlaşma bir də,

Vallah bu gözəllik məni əridər,

Heykələ dönərəm durduğum yerdə,

Artar bu şəhərin bir heykəli də!

Ayrılıq ölümlə sərhəd deyildir,

Sənin məhəbbətin son hədd deyildir,

Sevginin gözləri toxdur dünyada,

Dünya sevənlərə möhtac deyildir,

Yaxşı ki, sevənlər çoxdur dünyada.

Həsrətin aydımı, ildimi sənin,

Çəkdiyini aləm bildimi sənin,

Bəxtin çiçəkdimi, güldümü sənin,

Daha gileylənmə öz taleyindən.