Sən necə ətirli, təravətlisən,

Ay mənim çiçəyim, gülüm- Ağdaşım.

Dostuna, yarına sədaqətlisən,

Qonağa "gəl" deyən dilim- Ağdaşım.

Dilindən dəftərə yıxılır sözün,

Dəftəri örtürsən, yox olur sözün,

Məclisə çıxmağa sıxılır sözün,

Şeri mürəkkəbdə boğulan şair.

Dərd buğdadı, ürəyimsə qarışqa,

Bu mən, bu da taleyimdir, tanış ol,

Xəritədir alnımdakı qırışlar,

Ərzi gəzib, dolanmışam neçə yol.

Şair, ətrafına baxsana bir an,

Yanından təltifli qocalar keçir,

Zəmanənin alçaq qapılarından

Əyilə-əyilə ucalar keçir.

(Bir məcburi köçkün hönkürürdü...)

Od vuran gərəkdir, alışam, yanam,

Yaramın qaysağı qan verir bu gün,

Ömrünü sarayda keçirən anam,

Qaçqın çadırında can verir bu gün.

Yenəmi süpürdün həyət-bacanı, 

Nə qoçaq qızısan Azərbaycanın,

Çıx çölə-bayıra, nə görsən, xanım,

Süpür hamısını, at zibilliyə.

Bir Bakı evinin zirzəmisində

Bir qaçqın əyalı tutmuşdu qərar,

Günlərin bir günü bir süfrə açıb,

Qohum-qonşuları çağırmışdılar.

Mən ömür sürürəm əlimdə qamçı,

Günah da mənimdir, savab da mənim,

Gah vəkil oluram, gah ittihamçı,

Sual da mənimdi, cavab da mənim.